របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីក៖ ៥ការផ្លាស់ប្តូរក្នុងឆ្នាំ ២០២៦
ការទាត់ហ្វ្រីឃីកមិនមែនជាការរត់មកទាត់បាល់ឱ្យខ្លាំង ហើយសង្ឃឹមថាវានឹងចូលទីដោយអព្ភូតហេតុនោះទេ។ អ្នកត្រូវគ្រប់គ្រងចម្ងាយ មុំរត់ ទីតាំងជើងទ្រនាប់ ចំណុចប៉ះបាល់ កម្លាំង និងការបង្វិលក្នុងពេលតែមួយ។ កីឡាករដូចជា ដេវីដ បេកខាំ, ជុនីញ៉ូ ប៉ឺណាំប៊ូកាណូ និង លីអូណែល ម៉េស៊ី បង្ហាញថា បាល់ហ្វ្រីឃីកអាចប្រើបានទាំងការបង្វិលឆ្លងជញ្ជាំង និងការទាត់បាល់ធ្លាក់ចុះភ្លាមៗ។ តាមច្បាប់របស់ អាយអេហ្វអេប៊ី បាល់ត្រូវឈប់ស្ងៀម ហើយគូប្រកួតត្រូវនៅចម្ងាយយ៉ាងហោចណាស់ ៩.១៥ ម៉ែត្រ។ ចំណុចសំខាន់គឺហ្វឹកហាត់ជាប្រព័ន្ធ មិនមែនទាត់ដោយសំណាងទេ។
ចង់ស្គាល់វិធីហ្វឹកហាត់ដែលមានលំដាប់មែនទេ? សូមចាប់ផ្តើមពីគោលការណ៍ខាងក្រោម។
តើការទាត់ហ្វ្រីឃីកឱ្យចូលទីជារឿងងាយមែនទេ?
ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកឱ្យមានប្រសិទ្ធភាពមិនមែនអាស្រ័យលើកម្លាំងជើងតែមួយទេ ប៉ុន្តែអាស្រ័យលើការសម្របសម្រួលរវាងមុំរត់ ចំណុចប៉ះបាល់ និងគោលដៅ។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ចម្ងាយ ១៨ ដល់ ២៥ ម៉ែត្រជាចម្ងាយសមស្របសម្រាប់រៀនបាល់បង្វិល។ ចូរជ្រើសរើសបច្ចេកទេសមួយ ហើយហ្វឹកហាត់វា ២០ ដងក្នុងមួយវគ្គ មុនពេលប្តូរទៅបច្ចេកទេសផ្សេង។
បញ្ហារបស់អ្នកលេងភាគច្រើនគឺពួកគេមើលតែអ្នកទាត់ល្បីៗ ហើយព្យាយាមចម្លងការរត់របស់ពួកគេភ្លាមៗ។ នោះជាកំហុសធំមួយ។ រាងកាយរបស់ ម៉េស៊ី មិនដូចរាងកាយរបស់ បេកខាំទេ ហើយប្រភេទបាល់ ស្បែកជើង ស្មៅ និងសម្ពាធខ្យល់ក៏អាចផ្លាស់ប្តូរគន្លងបាល់បានដែរ។ តាមការណែនាំបច្ចេកទេសរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការគ្រប់គ្រងបាល់គួរចាប់ផ្តើមពីស្ថិរភាពរាងកាយ មុនពេលបន្ថែមកម្លាំង។
ចូររៀបចំមូលដ្ឋានបែបនេះ៖
- ដាក់បាល់លើផ្ទៃរាបស្មើ ហើយពិនិត្យថាសន្ទះខ្យល់នៅទីតាំងណា។
- ដាក់ជើងទ្រនាប់ប្រហែល ២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ដោយម្រាមជើងចង្អុលទៅគោលដៅ។
- រត់ចូលដោយមុំប្រហែល ២០ ដល់ ៣៥ ដឺក្រេ សម្រាប់ការទាត់បាល់បង្វិល។
- រក្សាក្បាលឱ្យនៅពីលើបាល់ ប្រសិនបើចង់ឱ្យបាល់ហោះទាប។
- បញ្ចប់ចលនាជើងទៅទិសគោលដៅ ដោយកុំបញ្ឈប់ជើងភ្លាមៗ។
គេហទំព័រ ព័ត៌មាន World Cup គួរឱ្យយកចិត្តទុកដាក់ត្រង់ចំណុចមួយ៖ ការទាត់ខ្លាំងជាងមុនមិនមានន័យថាល្អជាងមុនទេ។ ប្រសិនបើបាល់ហោះលឿន ប៉ុន្តែគ្មានការបង្វិល និងគ្មានភាពត្រឹមត្រូវ អ្នកចាំទីនឹងសង្គ្រោះបានងាយ។ ផ្ទុយទៅវិញ បាល់ដែលមានល្បឿនមធ្យម ប៉ុន្តែផ្លាស់ទិសនៅចុងក្រោយ អាចបង្កើតបញ្ហាធ្ងន់ជាង។ សូមកត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលគោលដៅក្នុង ២០ ដង មិនមែនវាស់តែភាពខ្លាំងទេ។
មគ្គុទ្ទេសក៍មូលដ្ឋានសម្រាប់អ្នកលេងបាល់ទាត់ថ្មី
តើបាល់ហ្វ្រីឃីកគ្រប់គ្រងករណីជញ្ជាំងការពារយ៉ាងដូចម្តេច?
ការទាត់ឆ្លងជញ្ជាំងត្រូវការគោលដៅពីរដំណាក់កាល៖ បាល់ត្រូវឡើងលើជញ្ជាំង បន្ទាប់មកធ្លាក់ចុះចូលតំបន់គោលដៅ។ នៅចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រ អ្នកគួរប៉ះផ្នែកខាងក្រោមកណ្តាលបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង ដើម្បីបង្កើតការបង្វិល និងជ្រុងល្អ។ កុំចង់ឱ្យបាល់ហោះខ្ពស់ពេក ព្រោះកម្ពស់បន្ថែមធ្វើឱ្យបាត់ល្បឿន។
នៅពេលមានជញ្ជាំងការពារ អ្នកត្រូវសម្រេចចិត្តមុនទាត់ថានឹងប្រើវិធីណា។ វិធីទីមួយគឺបង្វិលបាល់ពីខាងក្រៅជញ្ជាំង ដែលសមស្របសម្រាប់ទីតាំងបាល់នៅខាងឆ្វេង ឬខាងស្តាំនៃតំបន់ទាត់។ វិធីទីពីរគឺទាត់ឆ្លងលើជញ្ជាំង ហើយឱ្យបាល់ធ្លាក់ចុះនៅខាងក្រោយអ្នកការពារ។ វិធីទីបីគឺទាត់ទាបតាមចន្លោះក្រោមជញ្ជាំង ប៉ុន្តែវាត្រូវការការសង្កេតថាតើអ្នកការពារលោតឬអត់។ កីឡាករខ្លះគិតថាបាល់ត្រូវតែចូលជ្រុងកំពូលជានិច្ច។ មិនត្រឹមត្រូវទេ—ជ្រុងទាប ក្បែរបង្គោល និងតំបន់ក្រោយជញ្ជាំង ក៏ជាគោលដៅមានតម្លៃដែរ។
ការអានស្ថានភាពមុនទាត់មានសារៈសំខាន់ជាងការចម្លងចលនារបស់ ជុនីញ៉ូ។ សង្កេតចំនួនអ្នកការពារ កម្ពស់ជញ្ជាំង ទីតាំងអ្នកចាំទី និងទិសខ្យល់។ ប្រសិនបើជញ្ជាំងមានអ្នកលេង ៥ ឬ ៦ នាក់ គោលដៅតូចជាងមុន ហើយការទាត់ឆ្លងខាងក្រៅអាចមានប្រសិទ្ធភាព។ ប្រសិនបើអ្នកចាំទីឈរទៅម្ខាង សូមបញ្ជូនបាល់ទៅម្ខាងទៀត ប៉ុន្តែត្រូវរក្សាគោលដៅក្នុងចន្លោះប្រហែលមួយម៉ែត្រពីបង្គោល ដើម្បីកុំឱ្យការបង្វិលហួសចេញក្រៅ។
យោងតាម ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ អាយអេហ្វអេប៊ី «បាល់ត្រូវនៅស្ងៀម ហើយអ្នកទាត់មិនអាចប៉ះបាល់ជាលើកទីពីរ មុនពេលអ្នកលេងផ្សេងប៉ះវាបានទេ»។ ចំណុចនេះសំខាន់ណាស់ ព្រោះអ្នកលេងខ្លះរត់ទៅប៉ះបាល់ម្ដងទៀតដោយអចេតនា បន្ទាប់ពីបាល់ប៉ះជញ្ជាំង។ កំហុសបែបនេះអាចធ្វើឱ្យការប្រយុទ្ធល្អមួយបាត់បង់ភ្លាមៗ។
ត្រូវការមើលការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្របន្ថែមមែនទេ? ប្រើប្រភពខាងក្រោមជាចំណុចចាប់ផ្តើម។
តើមានអ្វីកើតឡើងនៅពេលបាល់សើម ខ្យល់ខ្លាំង ឬចម្ងាយឆ្ងាយ?
បាល់សើមអាចធ្វើឱ្យការគ្រប់គ្រងការបង្វិល និងល្បឿនមានការប្រែប្រួល ខណៈខ្យល់ចំហៀងអាចរុញគន្លងបាល់ចេញពីគោលដៅ។ សម្រាប់ខ្យល់ខ្លាំង អ្នកគួរបន្ថយការបង្វិលខ្លាំងពេក បន្ថែមការគ្រប់គ្រងទិស និងជ្រើសរើសគោលដៅធំជាងជ្រុងកំពូល។ ចម្ងាយលើស ៣០ ម៉ែត្រត្រូវការកម្លាំងច្រើន ប៉ុន្តែមិនគួរលះបង់ភាពត្រឹមត្រូវ។
លក្ខខណ្ឌទីលានជាកត្តាដែលអ្នកចាប់ផ្តើមមើលរំលងជាញឹកញាប់។ បាល់ដែលផលិតតាមស្តង់ដារ អាចមានទម្ងន់ប្រហែល ៤១០ ដល់ ៤៥០ ក្រាម និងសម្ពាធខ្យល់តាមច្បាប់ការប្រកួត។ ប៉ុន្តែបាល់ដែលស្រូបទឹកនឹងមានអារម្មណ៍ធ្ងន់ជាង ហើយការប៉ះផ្ទៃបាល់មិនដូចបាល់ស្ងួតទេ។ មុនពេលប្រកួត សូមទាត់សាក ៣ ទៅ ៥ ដងទៅចម្ងាយ ១៥ ម៉ែត្រ ដើម្បីស្គាល់ការឆ្លើយតបរបស់បាល់។ នេះជាគន្លឹះជាក់ស្តែងដែលការណែនាំទូទៅជាច្រើនមិនបាននិយាយ—កុំវាយតម្លៃបាល់ពីការមើលដោយភ្នែកតែប៉ុណ្ណោះ។
ខ្យល់ក៏ត្រូវអានតាមកម្ពស់ផងដែរ។ ខ្យល់នៅកម្ពស់ជង្គង់អាចខុសពីខ្យល់នៅកម្ពស់បាល់ពេលវាឡើងលើជញ្ជាំង។ ប្រសិនបើខ្យល់បក់ពីស្តាំទៅឆ្វេង អ្នកអាចកំណត់គោលដៅបន្តិចទៅខាងស្តាំ ដើម្បីឱ្យខ្យល់ជួយរុញបាល់ទៅជ្រុងដែលចង់បាន។ ប៉ុន្តែការកែទិសមិនគួរលើស ១ ទៅ ២ ម៉ែត្រនៅចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រទេ លុះត្រាតែខ្យល់ខ្លាំងពិតប្រាកដ។ ការកែច្រើនពេកធ្វើឱ្យអ្នកបន្ទោសអាកាសធាតុចំពោះកំហុសដែលកើតពីបច្ចេកទេស—ហើយនោះជាការរត់គេចពីការពិតបែបកីឡាករខ្ជិល។
សម្រាប់ចម្ងាយឆ្ងាយ អ្នកអាចប្រើផ្នែកខាងមុខជើង ដើម្បីបង្កើនល្បឿន ប៉ុន្តែត្រូវរក្សាទ្រូងឱ្យផ្អៀងទៅមុខបន្តិច។ ប្រសិនបើទ្រូងផ្អៀងក្រោយ បាល់នឹងហោះខ្ពស់ ហើយអាចបាត់ចេញពីគោលដៅ។ សម្រាប់ចម្ងាយ ២៥ ដល់ ៣៥ ម៉ែត្រ ចូរផ្តោតលើការរត់បន្តក្រោយប៉ះបាល់ ព្រោះវាជួយបញ្ជូនថាមពលទៅទិសខាងមុខ។ កុំបញ្ចប់ចលនាដោយការដួលទៅចំហៀង ប្រសិនបើមិនចាំបាច់។
បច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងបាល់ក្នុងអាកាសធាតុភ្លៀង
តើការទាត់ហ្វ្រីឃីកបរាជ័យនៅចំណុចណា?
ការទាត់ហ្វ្រីឃីកភាគច្រើនបរាជ័យដោយសារជំហរមិនស្ថិតស្ថេរ ការជ្រើសរើសគោលដៅមិនច្បាស់ និងការប្រើកម្លាំងមិនសមនឹងចម្ងាយ។ កំហុសធម្មតារួមមានជើងទ្រនាប់ឆ្ងាយពេកពីបាល់ ក្បាលងើបឡើងមុនប៉ះបាល់ និងការរត់ចូលលឿនពេក។ ការកែតម្រូវគួរធ្វើម្តងមួយចំណុច ដើម្បីដឹងថាអ្វីជាមូលហេតុពិត។
ចូរបំបែកកំហុសជាប្រភេទ ដើម្បីកុំឱ្យការហ្វឹកហាត់ក្លាយជាការទាត់ចៃដន្យ៖
- បាល់ហោះខ្ពស់ពេក៖ ជើងទ្រនាប់អាចនៅខាងក្រោយបាល់ ឬទ្រូងផ្អៀងក្រោយ។ ផ្លាស់ជើងទ្រនាប់ឱ្យនៅជិត និងរក្សារាងកាយទៅមុខ។
- បាល់ចេញក្រៅជ្រុង៖ អ្នកប្រហែលជាបង្វិលខ្លាំងពេក ឬរត់ចូលពីមុំធំជាងដែលត្រូវការ។ បន្ថយមុំ និងវាយតម្លៃចំណុចប៉ះ។
- បាល់គ្មានល្បឿន៖ ការបញ្ចប់ចលនាខ្លី ឬប៉ះផ្នែកខាងលើបាល់ខ្លាំងពេក។ ប្រើផ្នែកជើងសមស្រប និងបន្តជើងទៅគោលដៅ។
- បាល់មិនបង្វិល៖ ចំណុចប៉ះនៅកណ្តាលពេក ឬកជើងមិនរឹង។ ចាក់កជើង និងប៉ះខាងឆ្វេង ឬខាងស្តាំបន្តិច។
- បាល់បុកជញ្ជាំង៖ គោលដៅទាបពេក ឬពេលប៉ះបាល់មិនបានលើកគន្លងគ្រប់គ្រាន់។ ហ្វឹកហាត់លើជញ្ជាំងសិប្បនិម្មិតកម្ពស់ ១.៨ ម៉ែត្រ ដោយចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ១៦ ម៉ែត្រ។
វិធីវាស់វែងដែលមានប្រយោជន៍ជាងការសួរថា «ទាត់បានល្អឬអត់» គឺកត់ត្រាលទ្ធផលជាប្រភេទ។ ក្នុងការទាត់ ២០ ដង សូមកត់ចំនួនបាល់ចូលតំបន់គោលដៅ ចំនួនបាល់បុកជញ្ជាំង និងចំនួនបាល់ចេញក្រៅ។ ប្រសិនបើបាល់ចូលតំបន់គោលដៅកើនពី ៦ ដងទៅ ១០ ដង នោះជាការរីកចម្រើនដែលមានន័យ ទោះបីមិនទាន់ចូលទីក៏ដោយ។ អ្នកអាចប្រើវីដេអូពីទូរស័ព្ទ ដើម្បីពិនិត្យមុំរត់ និងជើងទ្រនាប់ ប៉ុន្តែកុំវាយតម្លៃតែពីស៊ុមមួយ ព្រោះចលនាទាំងមូលមានឥទ្ធិពល។
កីឡាករដែលមានបទពិសោធន៍ក៏មិនទាត់ដូចគ្នារាល់លើកដែរ។ ពួកគេកែសម្រួលតាមទីតាំងអ្នកចាំទី ជញ្ជាំង និងស្ថានភាពពេលប្រកួត។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុបបានសង្កត់ធ្ងន់ក្នុងការវិភាគការប្រកួតថា «ការសម្រេចចិត្តត្រូវចាប់ផ្តើមពីការអានស្ថានភាព មុនពេលអនុវត្តបច្ចេកទេស»។ នេះជាមូលហេតុដែលការហ្វឹកហាត់គួរបញ្ចូលសេណារីយ៉ូច្រើន មិនមែនដាក់បាល់នៅកន្លែងដដែល ១០០ ដងជាប់គ្នាទេ។
តើអ្នកចង់ប្រៀបធៀបបច្ចេកទេសបាល់បង្វិល និងបាល់ធ្លាក់មែនទេ? សូមពិនិត្យប្រធានបទពាក់ព័ន្ធនេះ។
តើគួរចាប់ផ្តើមហ្វឹកហាត់ហ្វ្រីឃីកថ្ងៃនេះទេ?
គួរចាប់ផ្តើម ប៉ុន្តែត្រូវហ្វឹកហាត់ដោយផែនការ មិនមែនទាត់ដោយកម្លាំងរហូតដល់ជើងឈឺទេ។ វគ្គហ្វឹកហាត់ ៣០ នាទីដែលមានគោលដៅច្បាស់ អាចមានប្រយោជន៍ជាងការទាត់ ១០០ ដងដោយគ្មានការកត់ត្រា។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ១៦ ម៉ែត្រ បន្ទាប់មកបង្កើនទៅ ២០ និង ២៥ ម៉ែត្រ នៅពេលភាពត្រឹមត្រូវកើនឡើង។
ផែនការហ្វឹកហាត់សម្រាប់មួយសប្តាហ៍អាចរៀបចំដូចនេះ៖
- ថ្ងៃទីមួយ៖ ហ្វឹកហាត់ជើងទ្រនាប់ និងចំណុចប៉ះបាល់ ២០ ដង។
- ថ្ងៃទីពីរ៖ ហ្វឹកហាត់បាល់បង្វិលឆ្វេង និងស្តាំ ដោយកំណត់គោលដៅពីរ។
- ថ្ងៃទីបី៖ សម្រាក ឬធ្វើលំហាត់បត់បែនសាច់ដុំរយៈពេល ២០ នាទី។
- ថ្ងៃទីបួន៖ ដាក់ទម្រង់ជញ្ជាំងការពារ និងហ្វឹកហាត់ការទាត់ឆ្លងជញ្ជាំង។
- ថ្ងៃទីប្រាំ៖ បញ្ចូលខ្យល់ សំណើម និងចម្ងាយខុសៗគ្នា។
- ថ្ងៃទីប្រាំមួយ៖ ថតវីដេអូ ១០ ដង ហើយវិភាគចលនាជើង។
- ថ្ងៃទីប្រាំពីរ៖ សាកល្បងក្នុងស្ថានភាពប្រកួត ដោយជ្រើសរើសគោលដៅមុនទាត់។
ការកម្តៅសាច់ដុំមិនគួរត្រូវបានរំលង។ ធ្វើចលនាស្រាល ៨ ទៅ ១០ នាទី រួមមានការរត់យឺត បង្វិលកជើង បត់ជង្គង់ និងទាត់បាល់ទន់ៗ។ ការទាត់ពេញកម្លាំងភ្លាមៗអាចបង្កើនហានិភ័យសាច់ដុំភ្លៅ និងកំភួនជើងតានតឹង។ នៅពេលឈឺ សូមបញ្ឈប់ ហើយកុំយកភាពរឹងមាំទៅបង្ហាញដូចជាវីរបុរសក្នុងរឿង—ទីលានមិនផ្តល់ពិន្ទុបន្ថែមសម្រាប់ការរងរបួសទេ។
ពិនិត្យស្បែកជើង និងផ្ទៃទីលានផងដែរ។ ស្បែកជើងដែលមិនសមនឹងស្មៅសិប្បនិម្មិត ឬស្មៅធម្មជាតិអាចធ្វើឱ្យជើងរអិលនៅពេលទាត់។ ព័ត៌មាន World Cup អាចជួយអ្នកស្វែងយល់ពីវិធីវិភាគការប្រកួត និងតួនាទីបាល់ស្លាប់ក្នុងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ប៉ុន្តែការអនុវត្តផ្ទាល់នៅតែជាចំណុចសម្រេច។ អ្នកមិនអាចអានអត្ថបទ ២០ ទំព័រ ហើយរំពឹងថាជើងនឹងទាត់ដូច ម៉េស៊ី ដោយខ្លួនឯងទេ—បាល់មិនចូលទីដោយការអានទេ។
សេចក្តីសន្និដ្ឋានច្បាស់លាស់គឺ៖ ចាប់ផ្តើមពីភាពត្រឹមត្រូវ បន្ទាប់មកបន្ថែមការបង្វិល និងកម្លាំង។ រាល់វគ្គគួរមានគោលដៅវាស់វែងបាន ដូចជា បាល់ចូលតំបន់គោលដៅ ១០ ក្នុង ២០ ដង ឬកាត់ជញ្ជាំងបាន ៧ ក្នុង ១៥ ដង។ នៅពេលអ្នកអាចធ្វើបានជាប់លាប់ សឹមប្តូរទៅចម្ងាយឆ្ងាយ និងលក្ខខណ្ឌពិបាក។ ជឿឬមិនជឿ—ខ្ញុំជឿលើការកត់ត្រា មិនមែនការអះអាងថា «ខ្ញុំទាត់បានល្អ» ទេ។
ចាប់ផ្តើមផែនការហ្វឹកហាត់របស់អ្នកនៅថ្ងៃនេះ ហើយស្វែងរកការណែនាំបន្ថែមពី ព័ត៌មាន World Cup។
វិធីវិភាគការប្រកួតបាល់ទាត់ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើបាល់ហ្វ្រីឃីកមានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បាល់ហ្វ្រីឃីកគឺជាការចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ បន្ទាប់ពីក្រុមប្រឆាំងធ្វើកំហុសតាមច្បាប់។ បាល់ត្រូវដាក់ឱ្យស្ងៀមនៅទីតាំងដែលកំហុសកើតឡើង ហើយកីឡាករអាចទាត់ដោយផ្ទាល់ទៅទី ឬបញ្ជូនឱ្យមិត្តរួមក្រុម។ អ្នកការពារត្រូវរក្សាចម្ងាយ ៩.១៥ ម៉ែត្រ លើកលែងតែច្បាប់ស្ថានភាពពិសេសកំណត់ផ្សេង។ ក្នុងការប្រកួតរបស់ អាយអេហ្វអេ និងសហព័ន្ធជាតិ ការបំពានលើចម្ងាយអាចនាំឱ្យអាជ្ញាកណ្តាលព្រមាន ឬរៀបចំការទាត់ឡើងវិញ។
សំណួរ៖ តើត្រូវទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកជាជំហានអ្វីខ្លះ?
ចម្លើយ៖ ដាក់បាល់ឱ្យស្ងៀម ជ្រើសរើសគោលដៅ រក្សាមុំរត់ ២០ ដល់ ៣៥ ដឺក្រេ ដាក់ជើងទ្រនាប់នៅជិតបាល់ ហើយប៉ះបាល់ដោយកជើងរឹង។ បន្ទាប់មក បន្តជើងទៅទិសគោលដៅ និងកុំងើបក្បាលមុនពេលប៉ះបាល់។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ១៦ ម៉ែត្រ ដោយទាត់ ២០ ដងក្នុងមួយវគ្គ ហើយកត់ចំនួនបាល់ចូលតំបន់គោលដៅ។ នៅពេលបានលទ្ធផលជាប់លាប់ សឹមបន្ថែមជញ្ជាំង និងចម្ងាយ។
សំណួរ៖ តើការទាត់បាល់បង្វិលខុសពីការទាត់បាល់ត្រង់យ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បាល់បង្វិលប្រើចំណុចប៉ះនៅខាងឆ្វេង ឬស្តាំ ដើម្បីឱ្យគន្លងបាល់កោងជុំវិញជញ្ជាំង ខណៈបាល់ត្រង់ផ្តោតលើល្បឿន និងទិសផ្ទាល់។ បាល់បង្វិលសមស្របសម្រាប់គោលដៅនៅជ្រុងឆ្ងាយ ប៉ុន្តែអាចបាត់ល្បឿន ប្រសិនបើបង្វិលខ្លាំងពេក។ បាល់ត្រង់មានពេលធ្វើដំណើរខ្លីជាង ប៉ុន្តែអ្នកចាំទីអាចអានទិសបានងាយ ប្រសិនបើគ្មានការប្រែប្រួល។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់ហ្វ្រីឃីកមិនឡើងលើជញ្ជាំង?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុធម្មតាគឺអ្នកប៉ះផ្នែកកណ្តាល ឬខាងលើបាល់ ជើងទ្រនាប់នៅខាងមុខពេក និងទ្រូងផ្អៀងទៅមុខខ្លាំង។ ដើម្បីឱ្យបាល់ឡើង សូមប៉ះផ្នែកក្រោមកណ្តាលបាល់បន្តិច និងរក្សាចលនាជើងទៅមុខ។ ហ្វឹកហាត់ពីចម្ងាយ ១៦ ម៉ែត្រ ដោយប្រើជញ្ជាំងកម្ពស់ប្រហែល ១.៨ ម៉ែត្រ មុនពេលសាកល្បងចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រ ឬលើសនេះ។
សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃប៉ុន្មានសម្រាប់ហ្វឹកហាត់ហ្វ្រីឃីក?
ចម្លើយ៖ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមដោយបាល់ស្តង់ដារ ស្បែកជើងសមនឹងទីលាន និងកោណសម្គាល់គោលដៅ ដោយមិនចាំបាច់មានឧបករណ៍ថ្លៃ។ ទូរស័ព្ទមួយគ្រឿងអាចថតវីដេអូដើម្បីពិនិត្យមុំរត់ និងទីតាំងជើងទ្រនាប់បាន។ ប្រសិនបើមានថវិកា អ្នកអាចបន្ថែមជញ្ជាំងហ្វឹកហាត់ ឬសំណាញ់គោលដៅ ប៉ុន្តែអ្វីសំខាន់ជាងគេគឺការកត់ត្រាលទ្ធផល ២០ ដងក្នុងមួយវគ្គ។ ឧបករណ៍ល្អមិនអាចជំនួសបច្ចេកទេសមិនល្អបានទេ។
សំណួរ៖ តើអាចទាត់ហ្វ្រីឃីកបានល្អពេលមានភ្លៀង និងខ្យល់ទេ?
ចម្លើយ៖ អាចធ្វើបាន ប្រសិនបើអ្នកកែសម្រួលកម្លាំង គោលដៅ និងការបង្វិលតាមលក្ខខណ្ឌ។ បាល់សើមអាចមានអារម្មណ៍ធ្ងន់ ហើយខ្យល់ចំហៀងអាចប្តូរគន្លងនៅពេលបាល់ឡើងខ្ពស់ ដូច្នេះគួរទាត់ដោយគោលដៅធំជាង និងសាកល្បងបាល់ ៣ ទៅ ៥ ដងមុនប្រកួត។ កុំកែទិសលើស ១ ទៅ ២ ម៉ែត្រនៅចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រ លុះត្រាតែខ្យល់ខ្លាំង។ ការស្គាល់ទីលានជាមុននឹងជួយបានច្រើន។